Een manier van zijn

Gedurende de afgelopen 25 jaar van het beoefenen en verkennen van lichaam-geest-ziel, door middel van yoga, mindfulness praktijken en de kunsten (dans en performance), heb ik gemerkt dat ik me oprecht verbonden voel met een benadering van het leven die de schoonheid ziet in dingen die imperfect, vergankelijk en onvolledig zijn.

Een manier van zijn die teruggaat tot het Taoïsme en het Zen Boeddhisme, met de nadruk op eenvoud, natuurlijkheid, en aanvaarding van de realiteit.

Misschien omdat het leven mij soms complex en 'lawaaierig' (vol gedachten) lijkt, vind ik mijn centrum terug, mijmerend over deze begrippen met een glimlach.

Na meer dan 20 jaar lesgeven, prachtige mensen ontmoet te hebben en voortdurend te leren van de interactie met hen, voel ik de behoefte om mijn ervaringen te delen en samen de wijsheid van het leven te verkennen
in een 'Sangha' - een gemeenschap van beoefenaars. Sangha is een Sanskriet woord dat "vergadering", "gezelschap" of "gemeenschap" betekent en is de derde van de Drie Juwelen, samen met de Boeddha en de dharma (de leer).

Deze saamhorigheid ervaar ik in mijn workshops, retraites, groepslessen en privé-sessies.

Mijn groeiend begrip van de kracht van saamhorigheid en het helende effect ervan heeft zich ontwikkeld door de beoefening van mindfulness en Zen.

Mindfulness betekent het handhaven van een moment-voor-moment bewustzijn van onze gedachten, gevoelens, lichamelijke sensaties, en de omringende omgeving. Acceptatie, zonder oordeel.

De beoefening van zenboeddhisme verwijst naar een school van het Mahayana-boeddhisme die stelt dat verlichting kan worden bereikt door meditatie, zelfbespiegeling en intuïtie. In de boeddhistische leer van de drie kenmerken van het bestaan (三法印 sanbōin) ligt de nadruk op vergankelijkheid (無常 mujō), lijden (苦 ku) en leegte of afwezigheid van eigen-natuur (空 kū).